Delaney Chavez
- Voorheen: Filiaalleider van een pizzeria
- Opleiding: Patisserie 2015
- Na de opleiding: Patissier bij Patisserie Nijtmans in Amersfoort
"Ik hielp dagelijks enthousiaste klanten en raakte overtuigd: ik wil deze gebakjes niet alleen inpakken, ik wil ze zelf maken!"
“Volgens mij was ik een jaar of acht, toen ik voor de verjaardag van mijn broer en zus al in de weer was met beslag en spatels. Bakken zat er bij mij al vroeg in. Niet als een serieuze carrièreplanning, maar meer als iets wat gewoon gebeurde omdat ik het leuk vond, en omdat je er mensen heel blij mee maakt. Dat laatste ontdekte ik pas echt toen ik in de horeca ging werken, bij Holy Sweets in Nijmegen. Ik stond vooral in de winkel, maar ik zag van dichtbij hoe klanten reageerden. Ze zeiden letterlijk: dit gebak is te mooi om op te eten. En ik werd daar zó enthousiast van. Je maakt iemand z’n dag. Toen dacht ik: oké, ik wil dit niet alleen inpakken, ik wil dit zelf maken.
Tijdens de opleiding viel er veel op z’n plek. Niet alleen omdat ik ineens allerlei technieken leerde, maar vooral omdat ik begreep waarom je dingen doet. Het grootste wat ik eruit heb gehaald is die basis die onder alles ligt. Hoe temperaturen en werkwijzen alles bepalen. Waarom doen we het op een bepaalde manier? Daar heb ik nu antwoord op. Waar mijn hart sneller van gaat kloppen is ook vrij duidelijk. Hartige items, I don’t feel the spark for it. Geef mij liever cremeux en mousses. Laagjes, texturen en smaakcombinaties, dat is meer mijn ding. Als iets zacht is, knapperig, romig, een klein zuurtje, en het klopt ook nog qua smaak… ja, heerlijk.
Ik maakte de keuze voor mijn werkplek bij patisserie Nijtmans echt op mijn gevoel. Wat ik belangrijk vind is een product wat er goed uit ziet en is gemaakt van goede kwaliteit grondstoffen. Al snel bleek het team minstens zo bepalend. Tijdens de meeloopdag ervaarde ik het informele kletspraatje tijdens de gezamenlijke koffiepauze, toen was ik meteen verkocht.
Mijn werkdagen zijn strak en overzichtelijk: ik start om 7.00 uur en ben klaar rond 15.30 uur. In de ochtend draait alles om tempo, want de winkel gaat om 8.30 uur open. Dan zijn we vooral bezig met afmaken. Ik help meestal bij het gebak, zoals decoraties en fruit opleggen, crème opspuiten. Het zijn van die uren waarin mijn handen sneller moeten zijn dan mijn hoofd. Ik ben er nog maar net, dus volledig zelfstandig ben ik nog niet. En dat vind ik tegelijk leuk én frustrerend. Soms weet ik precies wat er moet gebeuren, is het zó simpel… maar gaat het nog niet zo snel.
Omdat ik in november instapte, voelde het extra spannend. In de feestdagenperiode gaat ongeveer alles anders. Andere uren en iedereen met veel aan z’n hoofd. Dus ergens tussen de banketstaven en de volle bakplaten kaartte ik het aan bij eigenaar Marco: ‘Eh…vandaag eindigt mijn proeftijd, ben ik die doorgekomen?’ Ze waren tevreden over mijn houding en we hebben ook wederzijdse verwachtingen besproken. Ik heb nog niet zoveel ervaring, juist daarom ben ik extra dankbaar voor de begeleiding.
Een groot uitgestippeld toekomstplan heb ik nog niet. Ik vind het hier gewoon tof en ik wil veel ervaring opdoen. Sneller worden, creatieve dingen uitproberen. Soms mag ik aan de slag in de chocolaterie. Elke keer als ik daar kan helpen, ben ik helemaal blij. Ik vind het heerlijk om met machines te werken: tempereren, vormen mouleren, vullingen erin spuiten… Er is nog zó veel uit te halen voordat je weer met de volgende stap bezig bent. Natuurlijk denk ik soms verder vooruit: misschien ooit werken in een restaurant, of terug naar Amerika. Maar wel pas als ik een hoger niveau te pakken heb. Dan haal je er ook meer uit.”