Oud-studenten Terug naar overzicht
Thomas Deguelle

Thomas Deguelle

Gepubliceerd op 31/08/2026
  • Voorheen: Bedrijfsleider horeca
  • Opleiding: Patisserie 2021
  • Na de opleiding: Eigenaar Deguelle Patisserie in Amsterdam

"Ik zie liever een vaste klantenkring dan een TikTok-rij."

“Ik heb een achtergrond in de horeca. Jarenlang werkte ik in restaurants, vooral aan de voorkant: van bediening tot bedrijfsleiding. Ik heb altijd al de gedachte gehad om iets voor mezelf te starten. Maar geen restaurant, dat wist ik vrij snel. Dat leunt te veel op de kok en ik ben zelf geen kok. Als kind bakte ik wel eens met mijn moeder, maar ik had het al zeker twintig jaar niet meer gedaan. In de coronatijd ontdekte ik weer hoe leuk bakken is en dacht ik: misschien kan ik daar wel iets mee doen. Via Google kwam ik bij Bakery Institute uit. 

De opleiding volgde ik midden in de lockdown. Het was spannend of het door kon gaan, maar we vielen onder de uitzonderingen van de overheid. Ik had dus een heel andere beleving van die tijd dan de meeste mensen: terwijl iedereen thuis zat, had ik gewoon een dagbesteding en stond ik van maandag tot en met vrijdag aan de werkbank in Zaandam. Wel met de nodige maatregelen zoals mondkapjes en een diplomering zonder aanwezig publiek maar via een livestream. 

De negen weken vlogen voorbij en waren best intensief. Op mijn benen staan was ik wel gewend, maar je bent toch iedere dag van 8.00 tot 16.00 uur nieuwe informatie aan het opnemen. Iedere vrijdag kwam ik thuis met een doos gebak en dacht ik: wat heb ik ook alweer allemaal gemaakt? Welke componenten zaten erin, was dit een crémeux of toch een andere vulling? Ook was ik tijdens de opleiding al met ondernemerschap bezig. Mijn vragen gingen meestal niet zozeer over de bereiding van een product, maar meer over de rationele inzet: wat zijn manieren om dit in grotere aantallen efficiënt te produceren en welke machines passen daarbij?

Na de opleiding kon ik een leegstaande keuken van mijn oude werkgever gebruiken. Ik produceerde voor de horeca en maakte wekelijks verrassingsdoosjes die mensen konden bestellen en afhalen. Toen het restaurant weer open ging, ben ik bij patisserie Rijkhoff aan de slag gegaan. Het was een win-win: zij hadden een banketbakker nodig en ik een ruimte. Ik kon daar parttime werken en praktijkervaring opdoen en mocht een paar dagen hun ruimte gebruiken zodat ik voor de horeca kon blijven produceren. Ze wisten van mijn ambities om iets voor mezelf te beginnen, daar heb ik nooit een geheim van gemaakt.

Tegelijk zocht ik naar een eigen pand. Het bleek best een hele puzzel om de juiste combinatie van locatie, ruimte en kosten te vinden, maar uiteindelijk is het gelukt. Een deel van de financiering heb ik met crowdfunding opgehaald. Ik vond het heel bijzonder om te merken dat mensen die je helemaal niet kent dan toch een flink bedrag in je idee investeren. Naast de mogelijkheid om te investeren was er ook een deel voorverkoop van producten. Dat heeft achteraf denk ik erg geholpen: het was laagdrempelig en er zaten bijvoorbeeld veel buurtbewoners bij die zo meteen kennis konden maken met mijn producten. 

In de zomer van 2023 ging ik open. Ik wilde een concept neerzetten met een strak, kwalitatief goed assortiment, maar wel met de gezelligheid van een buurtbakker. Een laagdrempelige sfeer waar je als buur gewoon even binnenloopt en een paar keer per week een croissantje komt halen. Dat zie ik liever dan een TikTok-rij: een vaste klantenkring met mensen die terug blijven komen. Viennoiserie en patisserie zijn ongeveer fiftyfifty in omzet. De vlaaien zijn geen hardlopers, we halen hier niet de aantallen die Limburgse bakkers maken, misschien in een heel klein dorpje. Maar het is wel een onderscheidend product waar mensen voor omrijden. 

We zijn in de loop der jaren heel organisch gegroeid. Qua personeel iets harder dan de omzet. Enerzijds omdat je anticipeert op groei – we zijn onze productieruimte aan het uitbreiden – anderzijds omdat ik een goede werk-privé balans nastreef. Ik hou van hard werken maar vind het ook belangrijk om tijd door te brengen met mijn twee jonge kinderen. 

Ik vind het ook mooi om de ontwikkeling van het personeel te zien, hoeveel makkelijker je nu meer omzet. We hebben praktisch geen verloop in de bakkerij. Iedereen die begonnen is, blijft. Twee jaar geleden hadden we nog moeite om de vriezer voor de helft te vullen, nu maken we met dezelfde mensen het dubbele en hebben we het veel beter onder controle. Momenteel zit ik midden in een verbouwing. Daarna wil ik vooral rust en focus op consistentie en kwaliteit.

Ik ben nog altijd heel blij dat ik de stap heb gezet en voor mezelf ben begonnen. Op verjaardagen heeft bijna iedereen het wel over het roer omgooien en iets heel anders doen. Het is zonde dat bijna niemand het ook echt doet. Ik zou zeggen: stop met dromen en ga voor jezelf uitzoeken of het echt is waar je gelukkig van wordt.”